Pomożemy Innym?

Wydarzyło się w przeszłości

Nie mamy zapisanych wydarzeń z

21 września

Piękno krajobrazu kujawskiego - Stanisław Przybyszewski - "Z gleby kujawskiej"

Poezja Poezja https://bookeriada.pl/subiektywne-imperium-literackie-poezjo-co-z-toba/

„I wokół roztacza się ogromna przestrzeń pierwotna, bez konturów, zlewająca się na krańcach czarnym szlakiem ugorów i błękitnem niebem. Jak daleko oko sięga, gładka jak stół - cicha, a bezbrzeżna melancholja, co duszę na miękki mol nastraja i kołysze ją w głęboką zadumę., .

 

Coś nieskończenie cichego, smutnego. jakiś ton bez nadziejnej tęsknoty legł nad tą ziemią - Jest coś zamkniętego w sobie - niema nic,. coby skupioną w sobie uwagę rozerwać mogło, coś co tylko cichym szeptem wypowiedzieć można, bo to wszystko takie ciche i dobre i smutne.

Wprawdzie rozkwitły pola rzepiku delikatnem, woniejącem kwieciem - zieleni się rozkosznym kobiercem ozimina, rozkwieciły się łąki żółtym jaskrem - tulą się do twarzy skromne anemony - słychać świergot ptaków w powietrzu i turkot wozów chubiarzy wdłuż dróg obsadzonych staremi wierzbami - ale to wszystko wesela nie daje... Jakaś parna. przeczuciem i troską ciężarna dola przykucnęła na rozstajnych drogach i tłumi śmiech i rozgwar...

Na małem wzgórzu - Inowrocław ze zgliszczami niezmiernie pięknego kościoła Panny Marji, a wdali, skąd dzwony płyną i płyną tą rozpłakaną godziną, widnieje i świeci się biały kościół na górce - to słynna Góra, a w tym kościele cudowny obraz świętego Walentego, do którego śmiertelnie chory mały Jan został zaofiarowany i łaska świętego uzdrowiła go.

Och, móc wyczerpać wszystkie uroki, czary i cuda tej ziemi!...”

Stanisław Przybyszewski - "Z gleby kujawskiej" - fragmenty.

Stanisław Przybyszewski

Ostatnio zmieniany niedziela, 18 wrzesień 2016 07:12

Zaloguj się by skomentować
Początek strony